Kościół św. Krzyża w Poznaniu
Zbudowany został w latach 1885-86 wg projektu Bernarda Belowa dla zboru staroluterskiego. Zniszczony w czasie II wojny światowej został przejęty przez Kościół ewangelicko-metodystyczny i odbudowany w 1947 r. wg projektu K. Nowakowskiego.
Jest to świątynia jednonawowa na planie prostokąta, z trójkondygnacyjną wieżą z ostrosłupowym hełmem. Nawa nakryta jest drewnianym stropem namiotowym, a w kruchcie (w przyziemiu wieży) stropem beczkowym. Nieco podwyższone prezbiterium wyodrębnione jest z nawy ostrołukową arkadą. Na jego froncie stół komunijny i kazalnica, a w głębi ścianę zdobi alegoria Ostatniej Wieczerzy. Nawę zamyka drewniana empora organowa. W ostrołukowych oknach witraże z warsztatu Zygmunta Kośmickiego z lat 1970-84, będące ilustracją ewangelicznej przypowieści o siewcy (Ewangelia Mateusza, 13 rozdz.)
Na bocznej ścianie nawy, tuż przy prezbiterium tablica pamiątkowa ks. Jana Kusa (1919-88), superintendenta okręgu i prekursora ruchu ekumenicznego w Wielkopolsce.
 |
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |  |
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|